این شب قدر شب درد،شب نالیدن                    وز تراش گوهر اشک به خود بالیدن

این شب قدر شب درد، شب دیوانه                    عاقل از درد تهی گشته خرد بیگانه

این شب قدر شب وصل وتمنا و دعا                    شب بیگانه شدن با همه ی رنگ وریا

درشب قدر، شب درد کتاب آوردن                    ساقیان فلکی باده ناب آوردند

مصحف پاک فرود آمد وشب رنگین شد                    سینه از بار غم عشق عجب سنگین شد

عشق در باور خون دست جنون گشت چرا                    لیلة القدر علی غرق به خون گشت چرا

در شب قدر که خون موج زنان دریا شد                    شب لب تشنه پردرد علی جویا شد

در سحر گاه شب قدر ملک گریان شد                    سیلان شرف وخون علی جویا شد

لیلة القدرسیه پوش علی میگردد                    باده فزت همه نوش علی میگردد

یا علی قدر تو در قدر چه والا گردد                    لیلة القدر به نام تو مسما گردد

امشب، شب فرو چکیدن قطره قطره دل هاست، شب گریه ستاره هاست. امشب، زمین سیاه پوش غمی سرخ است و فردا، جاری ناله در همه سو پیداست.

امشب دل آسمان گرفته و آرامش از همه جا رخت بر بسته است، و فردا توفان سهمناک حادثه ای تلخ، دل های مؤمنان خدا را سخت می لرزاند.

فردا پرندگان آسمان، پروازی سیاه می کنند، پروانه ها به گل ها تسلیت می گویند و قاصدک ها، دیگر خبری از شادمانی و سرور زمزمه نمی کنند. فردا، همه جا و همه چیز به رنگ عزاست.

این همه در سوگ و ماتم «مرتضی» است؛ او که آسمانی ترین عاشق حق بود و از ردای معطرش، ایمان می چکید و در نگاهش آفتاب می خندید. مکه از او شرف گرفت و مدینه به او افتخار می کرد. برکت دستان مبارکش، پایگاه توحید را از لوث بتان پاکیزه کرد و خیبر کفر را بازوان الهی او شکست.

ذوالفقارش، فقرات ایثار و عشق را راست نگه می داشت. او محور حق بود و مدار ایمان و شمشیری که بر فرق مطهرش فرود آمد، جهان را سوزاند و عشق را یتیم کرد، ایمان را به سوگ نشاند و در جان ما درد و ماتم ریخت.

شهادت مضلومانه مولای متقیان امام علی (ع) را به همه ی شیعیان جهان تسلیت عرض مینمایم.

ناله كن اى دل به عزاى على


گريه كن اى ديده براى على



كعبه ز كف داده چو مولود خويش


گشته سيه پوش عزاى على



عمر على عمره مقبوله بود


هر قدمش سعى و صفاى على



ديده زمزم كه پر از اشگ شد


ياد كند، زمزمه‏ هاى على



تيغ شهادت سر او را شكافت


كوفه بود، كوه مناى على



عالم امكان شده پر غلغله


چون شده خاموش صداى على



نيست هم آغوش صبا بعد از اين


پيك ظفربخش لواى على



منبر و محراب كشد انتظار


تا كه زند بوسه به پاى على



ماه دگر در دل شب نشنود


صوت مناجات و دعاى على



آه كه محروم شد امشب دگر


چشم يتميان ز لقاى على



مانده تهى سفره بيچارگان


منتظر نان و غذاى على



واى امير دو سرا كشته شد


خانه غم گشته،سراى على



پيش حسين و حسن و زينبين


خون چكد از فرق هماى على



خواهم اگر ملك دو عالم حسان

از دل و جان باش گداى على